Ονομάζομαι δραχμή

Την ιστορία μου την ξέρετε όλοι, γιατί έζησα τα παιδικά μου χρόνια σε έναν τόπο και σε μια περίοδο που θεωρείται απ’ όλη την ανθρωπότητα, κατά πρώτον χρυσός αιώνας για την φιλοσοφία και τις επιστήμες και κατά δεύτερον... η στιγμή χωρο-χρονικά που γεννήθηκε η δημοκρατία.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ, η μάλλον δημιουργήθηκα από ανθρώπους σαν μονάδα βάρους, όσο περίεργο κι αν ακούγεται αυτό, σε αυτούς που δεν το ξέρουν. Νόμισμα έγινα όταν οι τότε Έλληνες δημιούργησαν το τετράδραχμο, δηλαδή ένα νόμισμα που ήταν από ασήμι και είχε τέσσερις φορές το βάρος μου. Θέλω να πω ότι και να με λειώνανε, η αξία μου παρέμενε η ίδια. Πολύ αργότερα έγινα ασήμαντο μέταλλο, αργότερα έγινα και χαρτί, τέλος.. στην εποχή της τεχνολογίας έγινα και αέρας, πολλές φορές "κοπανιστός".

ΠΕΘΑΝΑ ως γνωστόν από την ίδια φυλή που με δημιούργησε, τους Έλληνες, για χάρη μιας μεγάλης και ενωμένης Ευρώπης. Αυτό συνέβη περισσότερο από την ανάγκη να τελειώσουν μια και καλή από αυτή την κατακτητική διάθεση των υπολοίπων χωρών, τόσο για την σημαντική γεωγραφική θέση του "οικοπέδου" τους, όσο και για άλλους λόγους όπως πχ η τεράστια ύφαλος γραμμή. Βασίστηκαν δηλαδή σε μια Ευρώπη, που δεν θα άφηνε ανυπεράσπιστα τα σύνορά της. Βέβαια, κάποιοι είχαν την αυταπάτη, ότι οι υπόλοιποι ευρωπαίοι διαχειρίζονται καλύτερα τα οικονομικά, περιμένοντας από αυτή την "ένωση" καλύτερες μέρες, μεταφράζοντας το "καλύτερες μέρες" σε "χρήμα" για απόκτηση περισσότερων αγαθών και όχι στις γνωστές πανανθρώπινες αξίες.
Ενώ όντως φάνηκε να εκπληρώθηκε ο βασικός σκοπός, δηλαδή η μείωση της πιθανότητας στρατιωτικού πολέμου, τα πράγματα δείξανε ότι οι κατακτητικοί άνθρωποι βρίσκουν άλλους τρόπους. Ο στρατιωτικός πόλεμος μεταλλάχτηκε όπως όλοι το γνωρίζετε πια, σε οικονομικό πόλεμο με τα ίδια αποτελέσματα όπως ενός στρατιωτικού. Δηλαδή, ουσιαστικά κυβέρνηση από μη-έλληνες (δεν αναφέρομαι στους υπαλλήλους πολιτικούς), κίνδυνος το οικόπεδο να χαθεί (αν στην ουσία δεν χάθηκε ήδη-οι πολιτικοί γνωρίζουν τι έχουν υπογράψει), μείωση του πληθυσμού με αυτοκτονίες-ελάττωση των γεννήσεων-μετανάστευση, αθρόα είσοδος των οποιωνδήποτε. Αυτή η δήθεν ενωμένη Ευρώπη, ούτε αυτό το τελευταίο δεν στάθηκε ικανή να αντιμετωπίσει, τα ίδια τα σύνορα της δηλαδή. Έχει άλλωστε σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθεί, πράγματα που μπορεί να σας εξηγήσει ένας απλός τοκογλύφος.

Είναι αυτονόητο γιατί εμφανίστηκα αυτή την χρονική στιγμή να "μιλήσω". Πριν σας εξηγήσω τους 6 κανόνες υγιούς ύπαρξης μου σαν νόμισμα αν με αναστήσετε, θα αναφερθώ σε δυο πράγματα ακόμα, για να κατανοηθούν τα επόμενα.

ΠΡΩΤΑ για το νόμισμα σε σχέση με το χρήμα... Εσείς οι άνθρωποι κάνετε το εξής λάθος. Μπερδεύετε το νόμισμα με το χρήμα. Ο ορισμός του νομίσματος είναι ξεκάθαρος.. "το μέσον ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών", μιλάμε λοιπόν για χειροπιαστό αγαθό. Από την άλλη ο ξεκάθαρος ορισμός του χρήματος δεν υπάρχει, γιατί δεν είναι κάτι χειροπιαστό αλλά έννοια (κτυπήστε όποιο λεξικό και εγκυκλοπαίδεια θέλετε). Είναι όλα τα εθνικά νομίσματα μαζί συνδεδεμένα παγκόσμια με κανόνες που επηρεάζουν το ένα το άλλο. Χρήμα είναι και το χρηματιστήριο που πάει πάνω κάτω επηρεαζόμενο μόνο νοηματικά, από κακές και καλές ειδήσεις. Είναι τα ομόλογα που ουσιαστικά πρόκειται για ένα τυχερό και υποτίθεται ασφαλές παιχνίδι, βασισμένο στο ότι η οικονομία θα είναι σταθερή στην υγεία της και ο παγκόσμιος συνολικός "πλούτος" θα αυξάνεται. Ακόμα και όταν γίνεται ανταλλαγή προϊόντων πχ δίνω τυρί παίρνω ψωμί, ουσιαστικά γίνεται συναλλαγή. Τα συγκεκριμένα προϊόντα δεν μπορούν να ονομαστούν νομίσματα, αλλά μπορούν να ονομαστούν χρήμα, σαν πράξη συναλλαγής, αυτό που λέμε μάλιστα.. μαύρο χρήμα. Με λίγα λόγια το νόμισμα δεν μπορεί να είναι "αέρας", το χρήμα μπορεί, με ανεξέλεγκτες καταστάσεις στα χέρια των ανθρώπων.
Και ο φόβος της αλυσιδωτής αντίδρασης να ζητήσουν όλοι οι άνθρωποι σε κάποια στιγμή πανικού τα νομίσματα που έχουν καταθέσει, λόγω πχ. χρηματιστηριακού κραχ (που λογικά σαν χρηματιστήριο έπρεπε να είναι ασύνδετο με την νομισματική οικονομία και να αφήνει ανενόχλητους αυτούς που δεν ασχολούνται), αυτός ο φόβος λοιπόν είναι τα ξύλινα ποδαράκια στην οποία στέκεται η παγκόσμια οικονομία. Ούτε το πιο ισχυρό νόμισμα, το δολάριο, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε μια απότομη ζήτηση νομισμάτων. Αυτός είναι και ο λόγος που μια μικρή χώρα που υπήρξε "πολιτισμένη" (και όχι τρίτος κόσμος), προκαλεί τέτοια αναστάτωση και ανησυχία με την πιθανή πτώχευση της.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ περί της ανάγκης ξεκάθαρων και ισχυρών κανόνων.. Παλιότερα, θα δούμε ότι οι άνθρωποι δεν χρειάζονταν τόσο ισχυρούς κανόνες με την έννοια της επιβολής. Λίγο πολύ τα βρίσκανε μόνοι τους ζώντας την κοινωνική πραγματικότητά τους. Και ψωμάκι φτιάχνανε από τη γη τους και κοτούλες εκτρέφανε. Γνώριζαν ο ένας τον χαρακτήρα του άλλου, αντιμετωπίζοντας τις πιο δύσκολες καταστάσεις με ελάχιστους θεσμούς. Φυσικά και πάντα ίσχυε ο κανόνας της φύσης, ότι δηλαδή "το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό", αλλά ένας αρχηγός της φυλής και ένας σοφός γέροντας, έφταναν να δώσουν λύσεις και οι υπόλοιποι να συνεχίσουν να ασχολούνται με τα "δικά" τους ανενόχλητοι.
Οι άνθρωποι όμως, όσο ενώνονταν σε μεγαλύτερες κοινωνίες, τόσο χρειάζονταν ισχυρότερους κανόνες για να μπορέσουν να λειτουργήσουν. Οι κανόνες αυτοί είναι απαραίτητοι ασχέτως της παιδείας των πολιτών και του κοινωνικού επιπέδου. Για να φέρω ένα παράδειγμα, αν σταματήσουν τα φανάρια σε ένα σταυροδρόμι με μεγάλη κυκλοφορία, είναι αδύνατον να αποφευχθεί το μποτιλιάρισμα, όσο κι αν είναι καλή η θέληση όλων των οδηγών.
Εκεί ακριβώς απέτυχαν και οι πολιτικές ιδεολογίες που βασίστηκαν στην "καλή θέληση". Ειδικά εδώ στην Ελλάδα αποδείχτηκε πολλάκις το προηγούμενο. Καθαροί κομμουνιστές να συνεργάζονται με δεξιούς για κοινό σκοπό, σοσιαλιστές με δεξιούς να συνεργάζονται κυβερνητικά για μεγάλο χρονικό διάστημα, πρόσφατα.. αριστεροί να στηρίζονται σοσιαλο-καπιταλιστικά και να μην στηρίζονται από αριστερούς.

-------------------------------------------

Βρίσκομαι μπροστά σας να καταθέσω έναν ισχυρό οικονομικής φύσεως κανόνα, ενώνοντας το χρήμα με μένα, το νόμισμα. Μόνο μου χωρίς δευτερογενείς κανόνες, θα γίνω ξανά ανθρώπινη βορά.
Απ όλους τους κανόνες της ζωής λοιπόν, το χρήμα (κι εγώ μέσα) είναι ο πιο σημαντικός κοινωνικός κανόνας. Όταν ας πούμε δίνουν ευχές δυο άνθρωποι, λένε "πρώτα υγεία". Σε μια μεγάλη κοινωνία δεν ισχύει αυτό. Χωρίς χρήμα δεν υπάρχει ούτε υγεία ούτε παιδεία, ούτε τίποτα.
Το μεγάλο ζητούμενο είναι αυτό το χρήμα να μην συσσωρεύεται αλλά να κυκλοφορεί. Να τρώγεται όπως είπε γνωστός πολιτικός και γέμισε τύψεις όλους τους έλληνες, ενώ στην ουσία είναι η υγιής έννοιά του, δηλαδή το να τρώγεται και να κυκλοφορεί. Ένας κλέφτης επί παραδείγματι που κλέβει ένα μύριο νομισμάτων και τα σκορπάει στην αγορά, εκτελεί κοινωνικό έργο, παρόλη την παρανομία του. Ένας υγιής επιχειρηματίας που τα κάνει μασούρι, το στερεί από την αγορά. Και αν το τελευταίο πολλαπλασιαστεί, το "όχημα" μένει από "καύσιμο".
Όταν το χρήμα κυκλοφορεί αντί να λιμνάζει, όλα πάνε περιέργως καλύτερα. Σβήνει η "όρεξη" των ανθρώπων για γκρίνια, εξεγέρσεις, επαναστάσεις και ό,τι κακό έχει βιώσει η ανθρωπότητα. Δεν χρειάζεται να γίνουν όλοι οικονομολόγοι παρακολουθώντας τα αδιόρθωτα.

-----------------------------------------------

Περνάω στις έξι προτάσεις..

1.Δεν ζείτε στον μεσαίωνα ώστε αναγκαστικά το νόμισμα να είναι υλη. Η τεχνολογία μπήκε για τα καλά στη ζωή σας. Φανταστείτε λοιπόν ένα απλό μηχάνημα στον κάθε κάτοικο της Ελλάδας εν ήδη ηλεκτρονικού πορτοφολιού. Ίσως και ένα απλό πρόγραμμα μέσω κινητού που όλοι έχετε. Κτυπάτε 3 δραχμές στα πλήκτρα μπροστά στο περίπτερο και τον μεταφέρετε αυτόματα στο ηλεκτρονικό πορτοφόλι του περιπτερά, όπως κτυπάνε τα προϊόντα στο σούπερ μάρκετ. Η συναλλαγή έχει ολοκληρωθεί και το κράτος αυτόματα παίρνει ένα μονοψήφιο φπα πχ 5%. Το τι ποσοστό δίνει στην τράπεζα δικό τους θέμα. Αυτό θα μου πειτε γινεται αλλά δεν αναφέρομαι σε μια κάρτα ή ηλεκτρονικο πορτοφολι πληρωμών, αλλά για πασης φυσεως συναλλαγες με την παντελη ελλειψη υλικού νομίσματος-χρήματος.Δηλαδή ακόμα και αν αγοράσει ιδιώτης κάτι από ιδιώτη, η συναλλαγή πρέπει να γίνει με τον ίδιο τρόπο, από την στιγμή που δεν υπάρχει υλικό νόμισμα. Κράτος και τράπεζα πληρώνονται αυτόματα και αναλόγως.
Ποιος θα πάρει φακελάκι ή μίζα από την στιγμή που η συγκεκριμένη συναλλαγή θα είναι καταχωρημένη;
Όταν δεν υπάρχει φοροδιαφυγή, τι χρειάζονται οι επιπλέον φόροι; Οι επιπλέον φόροι ως γνωστόν είναι για να χρεώνεσαι τους κλέφτες του δημοσίου χρήματος.
Για μια οικογένεια πρώτου βαθμού, υπάρχει ένα κοινό πορτοφόλι μέχρι να ενηλικιωθούν τα παιδιά, μέχρι να τελειώσουν και τις πιθανές σπουδές. Μετά αποκτούνε το δικό τους "πορτοφόλι" κι αν δεν δουλεύουν ας τους το γεμίσει όποιος θέλει (πατέρας, παππούς και λοιποί), με τον προαπαιτούμενο μικρό φπα.
Οι βιαστικοί φανταστείτε τη ζωή σας μόνο με αυτό τον φόρο του φπα σε ολες τις καθημερινές αγορές.
Έτσι, δεν διαγράφεται μόνο το μαύρο χρήμα με μια μονοκονδυλιά και μηδενίζεται η φοροδιαφυγή, πιθανώς λύνεται και το μεταναστευτικό. Πως μπορεί να διαπραγματευτεί κάποιος χωρίς υλικό νόμισμα; Πόσες μέρες θα αντέξει ένας παράνομος μετανάστης σε μια χώρα χωρίς ρευστό; Και αν ακουστεί αυτό, προς τι τα καραβάνια αν δεν έχουν την παραμικρή ελπίδα παράνομης εργασίας για να επιβιώσουν; Μήπως παρόλο το εύκολο πέρασμα γεωγραφικά, βρούνε πιο ελπιδοφόρο πέρασμα;

2.Για να είναι ισχυρό το "νόμισμα" πρέπει να είναι αυτοδύναμο. Κάθε άλλη συναλλαγή με άλλο νόμισμα εντός συνόρων, το καθιστά "χρήμα", άρα συνδεδεμένο με την οικονομική φούσκα της παγκοσμιότητας. Παράλληλο νόμισμα σημαίνει μια από τα ίδια, το δυνατότερο σε αγοράζει και σε πουλάει.
Η "δραχμή" ξεκινάει ισότιμα ένα προς ένα με το ευρώ, όπως το έχετε συνηθίσει. Λογικά την υποτιμάνε οι "έξω" κατά 50% ας πούμε. Εσείς την υπερτιμάτε κατά 50% ας πούμε. Τι εννοώ.. Τον καφέ οι έλληνες συνεχίζουν να τον απολαμβάνουν με δυο δραχμές, οι τουρίστες με τριάμισι δραχμές (και πάλι φτηνά τους έρχεται). Αυτό γιατί, όταν έρχονται στην Ελλάδα με πχ.1000 ευρώ θα πρέπει να πάρουν ένα ηλεκτρονικό πορτοφόλι με πχ 500-600 δραχμές (συζητιέται). Σε τελική δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να δεχτείτε να πληρώνεται το φυσικό αέριο σε διπλή τιμή για να τους ζεστάνετε και να δίνετε τον καφέ σας στην μισή τιμή απ ότι σε έναν Έλληνα. Επειδή το λένε αυτοί;
Κάποιος θα πει ότι δεν θα 'ρχεται κανείς. Πιθανώς να προτιμούν τις πανάκριβες πισίνες του Κατάρ. Η Σαντορίνη πάντως και ο Παρθενώνας θα συνεχίσουν να βρίσκονται εδώ για όλους τους καλοθελητές.
Και για να τελειώνω, ο παραγωγός παίρνει ισότιμα τα ευρώ σε δραχμές από πχ. τα ροδάκινα που δίνει στο εξωτερικό. Αυτός που έχει ευρώ στην Ελλάδα τα μεταφράζει ισότιμα σε δραχμές, αυτός που έχει ευρώ σε τράπεζες εξωτερικού θα τα μεταφράσει όπως θα γίνεται με τον τουρίστα, εκτός αν θέλει να πάει να τα χαρεί εκεί που τα έχει. Όλα τα προηγούμενα με έλεγχο του πόθεν έσχες της εργασιακής ύπαρξής του. Αν δεν μπορεί να τα δικαιολογήσει, ας τα χάσει. Παζάρι με κλοπιμαία είναι ζητιανιά κράτους και αποδοχή απατεώνων.

3.Επειδη ο Έλληνας είναι πολυμήχανος, μια επιπλέον ασφαλιστική δικλείδα είναι.. Κάθε Γενάρη, ο κάθε Έλληνας θα πρέπει να μεταφράζει το "πορτοφόλι" του στο λογιστικό νόμισμα με τον υποτιθέμενο λογότυπο της νέας χρονιάς, ώστε να έχουν ισχύ τα χρήματα του. Οι δραχμες2015 θα πρέπει να γινουν δραχμες2016. Αυτό σε συνάρτηση με την φορολογική δήλωση των αποδοχών της εργασίας του. Αν είχε 30.000 δραχμές και οι μισθοί του ήταν 15.000, πως μπορεί να παρουσιάσει 50.000? Μια αναγκαστική κατάσταση δηλαδή, με την λογική αντί να κυνηγάει το κράτος τους κλέφτες, τους αναγκάζει να περάσουν οι ίδιοι για έλεγχο.

Παρένθεση..
Ενα ολόκληρο σύστημα ψάχνει τους κλέφτες δημοσίου χρήματος και ποιοί κόβουνε απόδειξη. Από την άλλη, δεν υπάρχει έλληνας που δεν υπέκυψε στον πειρασμό να δεχτεί κάτι φθηνότερα από έμπορο, χωρίς αποδειξη. Οι τρεις προτάσεις που ανάφερθηκαν ήδη καλύπτουν το πρόβλημα. Οσο και φθηνότερα να δώσει κάποιος το προιόν, ο φπα δεν χάνεται με το ηλεκτρονικό πορτοφόλι.
Παρόλα αυτά θα συνεχίσω με τρεις ακόμα προτάσεις-κανόνες που τις θεωρώ απαραίτητες για το μη λιμνάζων χρήμα αλλά και για την εύρυθμη λειτουργία του συνόλου του υγιούς χρήματος.

4.Αρχιζουμε τα δύσκολα τώρα.. Κληρονομιά αυτού του νομίσματος μόνο εν ζωή.
Το ζωικό βασίλειο διδάσκει ότι ναι μεν ο ισχυρότερος επικρατεί (είτε με αξία είτε με δόλιους τρόπους), αλλά όλα τα ζώα του πλανήτη γεννιούνται με ίσες ευκαιρίες. Μόνο οι άνθρωποι γεννιούνται άνισα. Η λύση, ένας λογαριασμός, ένα όνομα. Μεταφέρει ο κάθε άνθρωπος σε όποιον θέλει ό,τι θέλει εν ζωή, και αφού πεθάνει, μπαίνει η οποιαδήποτε χρηματική του περιουσία σε έναν κουμπαρά, ώστε να μοιραστεί ισότιμα στους υπόλοιπους ζώντες.
Ούτως ή άλλως για το τελευταίο, κάποτε συμβαίνει με επαναστάσεις ή οικονομικά κραχ όπου ξαναμοιράζεται ο πλούτος, και πάλι από την αρχή μέχρι να νωθρήσουν οι νέοι απόγονοι.

5.Αν και αναθεματίζω τη στιγμή που ο πρώτος άνθρωπος περιέφραξε ένα κομμάτι γης και είπε "αυτό είναι δικό μου", θα σεβαστώ την προσωπική ιδιοκτησία σαν δικαίωμα αιώνων. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι για τη γη που κάθεται ενώ θέλει να παράγει και για τις κλειδωμένες κατοικίες. Ό,τι δεν κινείται, δεν χρησιμοποιείται ή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα διάστημα, περνάει στο κράτος (αυτό ας μισθώνει λογικά, προσθέτοντας μια επιπλέον εισφορά στον κρατικό μηχανισμό, αν δεν φτάνει ο μικρός φπα). Γενικότερα ό,τι δεν χρησιμοποιείται περνάει στο κοινό καλό. Πάντως δεν μεταφέρεται σαν λιμνάζουσα περιουσία σε απογόνους, τη στιγμή που περιμένουν άστεγοι για τις κατοικίες και δουλευταράδες για τη γη.
Η γη μπορεί να παράγει, τα ζώα διατροφής μπορούν να πολλαπλασιαστούν αν υπάρχει γη, αλλά κάποιοι πεινάνε.

6.Δεν θα ενοχλούσε αν οι πολιτικοί και οι διορισμένοι διακυβερνώντες έπαιρναν διπλά και τριπλά λεφτά, αρκεί ο λαός να ζούσε σε ευφορία και όχι με την εφορία στο κεφάλι του. Τι συμβαίνει όμως.. η ανάγκη να μειωθούν οι αποζημιώσεις των πολιτικών στις 2500 δραχμές με συν τα μεταφορικά και μόνο, δεν είναι ηθικής μορφής (γιατί αυτοί τόσα κι εμείς πεινάμε), είναι θέμα ουσίας. Να ησυχάσετε επιτέλους από τους πάσης φύσεως τυχοδιώκτες, όταν οι δουλειές τους πέφτουν και πάνε να πιάσουν εύκολα την "καλή". Για να ασχοληθούν επιτέλους άνθρωποι με μεράκι, ιδιοφυείς άνθρωποι οι οποίοι δεν μπορούν να συναγωνιστούν την διασημότητα κάποιων αλλά και των γνωστών κρατικοδίαιτων που γεμίζουν τη βουλή.
Εντάξει, αυτοί που πραγματικά δεν μπορούν να οδηγήσουν ας τους επιτραπεί ένας οδηγός. Από κει και πέρα το αμάξι αγοράζεται όπως αγοράζεται από όλους τους ανθρώπους, τα μεταφορικά μέσα δεν είναι μόνο για ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας.
Και οι άνθρωποι για να βρεθούνε και να συζητήσουν δεν χρειάζονται πολιτικά γραφεία..

ΕΠΙΛΟΓΟΣ..
Αυτό που μου κάνει περισσότερη εντύπωση είναι το εξής. Εκμεταλλευόμενοι τον φόβο σας, σας έχουν πείσει με υπόσχεση ελάχιστων νομισμάτων συντήρησης, να δεχτείτε ένα τεράστιο ανύπαρκτο χρέος για τα παιδιά σας, που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα. Φυσικά και δεν το θέλετε αυτό, αλλά από την άλλη δεν σας προσφέρει και κανείς συγκεκριμένη λύση. Μόνο φανταστικούς προγραμματισμούς σε επιμέρους προβλήματα, που δεν διορθώνονται χωρίς να ξεκαθαρίσει ο πιο ισχυρός κοινωνικός κανόνας, το χρήμα.

Είναι πολύ ΕΥΚΟΛΟ να πείτε ότι είμαι ύλη σε σχέση με σας που είστε το ανώτερο είδος στο ζωικό βασίλειο, ώστε να έχω δίκιο σε ό,τι λέω. Και να βάλετε ένα Χ στα λεγόμενά μου ή στην καλύτερη περίπτωση να απαντήσετε ότι έτσι είναι τα πράγματα, υπάρχουν δεδομένα ιστορικά και δεν αλλάζουν. Και να συνεχίσετε την πολιτική παραφιλολογία στην ιδιαίτερη γλώσσα που σας δίδαξαν οι πολιτικοί, να συνεχίσετε το ταξίδι σας με την ελπίδα ότι θα βρεθεί κάποιος-κάποιοι πολιτικοί να κάνουν πράξη αυτά που ξεστομίζουν, όπως πχ την προσωπική τους εγγύηση για μισθούς-συντάξεις, τη στιγμή που δεν μπορούν να δώσουν εγγύηση ότι την επόμενη μέρα μπορείτε να είστε ελεύθεροι για τις προσωπικές καταθέσεις σας. Κι αυτό για τον απλούστατο λόγο, επειδή θέλουν την ύπαρξη χρήματος που λιμνάζει, όχι για να επιβιώσει το κράτος των ανθρώπων, αλλά για να συντηρηθεί το κράτος των "ιδίων".

Εύκολο το προηγούμενο, δηλαδή να προσπεράσετε το συγκεκριμένο κείμενο. Θα σας πω τώρα πιο είναι το ΔΥΣΚΟΛΟ για εσάς που διαφωνείτε. Να βρεθείτε σαν πιο έξυπνοι και μορφωμένοι σε κάποια κοινωνία στα 1800, εξηγώντας τους ανθρώπους της τότε εποχής, ότι η γη (ακόμα) συνεχίζει να παράγει και ότι υπάρχουν μηχανήματα που σε λεπτά της ώρας όχι απλώς μαζεύουν το σιτάρι αλλά αυτόματα το ξεχωρίζουν. Και ότι η τεχνολογία προχώρησε τόσο πολύ, που υπάρχουν τεράστιοι χώροι με κοτόπουλα τα οποία με ειδικές θερμάνσεις, τροφές κλπ αναπτύσσονται στον μισό χρόνο κατά χιλιάδες. Το ΔΥΣΚΟΛΟ λοιπόν ποιο είναι: όταν θα μείνουν με ανοικτό το στόμα και θα σας ρωτήσουν πόσο ευτυχισμένοι είστε εσείς στο μέλλον, να τους εξηγήσετε τους λόγους που τελικά υπάρχει πείνα, μελαγχολία, αυτοκτονίες, πράγματα άγνωστα γι αυτούς.

(Για την "ονειρική" μετάφραση.. Δημήτρης Αποστολός, οδοντίατρος, Καρδίτσα)